Pagina's

dinsdag 2 november 2010

EUTHANASIE IN DE PSYCHIATRIE

De titel zet je misschien (hopelijk!) aan het denken. Even geen luchtig onderwerp over wat ik nu weer heb gedaan in mijn vrije tijd of wat voor lekkers ik heb gemaakt. Het is een serieus, een dood serieus onderwerp. Ik las hierover in de krant, afgelopen weekend en wil het graag bij jullie onder de aandacht brengen. Niet alleen omdat ik vanuit mijn studie met het onderwerp te maken krijg, maar ook omdat de verhalen van Jeannette en Carine me kippenvel bezorgde. Tijd voor een beetje extra aandacht.

Jeannette en Carine zijn twee moeders die beide hun kind verloren door middel van zelfdoding. Beide maakte op een gruwelijke manier, helemaal alleen, een einde aan hun leven omdat zij door hun psychiatrische ziekte geen uitweg meer zagen en hun verzoek om euthanasie meerdere malen werd afgewezen. Deze twee sterke vrouwen proberen daar verandering in te brengen en ik steun hun standpunt enorm. Want ook voor mensen met een psychiatrische ziekte moeten de mogelijkheid tot euthanasie krijgen!

Ik ben ontzettend blij dat deze twee vrouwen de media gebruiken om een doel te bereiken. Om de psychiatrie te laten inzien dat behandelen niet voor iedereen een optie is, of blijft. Want alhoewel ik van mening ben dat je altijd eerst moet proberen om iemand te helpen om te leren omgaan met hun psychiatrische stoornis, moeten we ook inzien dat dit voor sommige geen mogelijkheid meer is. Het feit dat Tjeerd (de zoon van Carine) voor een trein moest gaan staan en Monique (dochter van Jeannette) haar rust vond door een zak om haar hoofd te binden, dat gaat te ver. Deze mensen waren zeker van hun zaak: de dood was voor hen de enige oplossing. Het feit dat vanuit de psychiatrie deze euthanasie wens niet gehoord word, dat zou niet moeten kunnen.

Ben jij net als ik nieuwsgierig geworden en wil je meer weten? Op de website van Jeannette en Carine vind je meer informatie en kun je ook hun boek (De strijd voorbij) bestellen.

Wat is jou mening over dit onderwerp?
Liefs, Lieke

5 lieve berichtjes:

  1. Euthanasie komt bij mij heel dicht in de buurt aangezien mijn oom kanker heeft.. Hij heeft een vorm inde longen welke nooit meer kan genezen. De dokters hebben hem gezegd dat het uiteindelijk heel veel pijn gaat doen, en dat euthanasie voor hem wel een optie is.. Dit heeft me oom ook aan ons voorgelegd enzo toen.. Hij heeft nu nog niet veel pijn maar als het te erg wordt kiest hij hier wel voor, en ik heb hier grote respect voor =)

    ik ben het helemaal eens met hun standpunt want als je niet meer wilt leven en geen een behandeling helpt vindt ik dat je recht hebt, het is altijd beter dan zelfmoord..

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik ben het er mee eens dat mensen Euthanasie moeten kunnen doen. Ik bedoel het is zo erg als iemand zelf moord pleegt en op de manier met Euthanasie doet het minder pijn en kun je goed afscheid nemen vandiegene

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik vind dit een heel moeilijk onderwerp, met een goede vriendin gaat het ook vaak niet goed en zegt dan vaak dat ze geen uitweg meer ziet enz.

    Dit is zo onwijs moeilijk, het idee dat iemand er niet meer wil zijn. Dus ik vind het ook heel dubbel want als ik zou zeggen dat het er moet zijn zou ik zeggen dat er een mogelijkheid moet zijn dat mijn vriendin er een einde aan kan maken als ze het niet meer aankan. Terwijl me geen leven zonder haar kan voorstellen.

    Wat ik ook heel moeilijk vind om te zeggen dat het moet kunnen, omdat je iemand rust gunt enz. Maar wie zegt dat je daadwerkelijk rust zal vinden ?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik vind het ook een heel heftig onderwerp. Ik vind dat er best euthanasie gepleegd mag worden, maar dan wel als er echt geen andere uitweg meer is of iemand heel veel pijn moet lijden. Want dat gun je niemand.
    Het zijn inderdaad heftige verhalen ja. Ik heb zelf ook een vriendin verloren door zelfdoding....dus dat grijpt me wel aan.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Euthanasie moet ergens wel kunnen, inderdaad. Maar vergeet niet dat mensen in de psychiatrie de dood vaak als enige uitweg zien. Soms is een behandeling in de eerste plaats dan wel een goed middel. Anders was mijn zus er niet meer geweest en kon ik geen traantjes laten bij de getuigenis van het pasmoment van haar trouwjurk voor deze zomer. Dus euthanasie, allemaal goed en wel, maar ik snap wel dat het in de psychiatrie eerst goed doordacht moet worden voor ze het zomaar aan hun patiƫnten toelaten. Eerst behandelen, dan eventueel onderhandelen.

    BeantwoordenVerwijderen

Dankje, dat je de moeite neemt om mij weer blij te maken met een comment! Ik lees ze met veel plezier :)